Marie Jose

Reiki uitgelegd adh van frequentie, bioresonantie en entrainment

Het is wetenschappelijk vastgesteld dat atomen uit subatomaire deeltjes bestaan die zich gedragen als energie. De subatomaire deeltjes kunnen energie aan elkaar toevoegen of elkaar energie ontnemen (aantrekken of afstoten). Als gevolg hiervan ontstaan trillingen.Deze trillingen hebben een elektromagnetische lading, frequentiepatronen genoemd.

Cellen, weefsels en organen hebben elk hun specifieke frequenties. Deze afzonderlijke frequenties staan met elkaar in verbinding en beïnvloeden elkaar. Ze vormen het totaal frequentie spectrum van de patiënt, het individuele frequentiepatroon. De frequenties van een gezond persoon hebben een andere structuur dan van een ziek persoon. De frequenties van gezonde mens zijn harmonisch en vrij van vervormingen, terwijl de frequenties van een zieke mens ook disharmonische frequenties bevat. Ook de in het lichaam opgeslagen frequenties van vreemde stoffen, zoals amalgaan, bacteriën, virussen, schimmels en toxinen verstoren het frequentiebeeld. Ziekte en gezondheid uiten zich in het individuele frequentiespectrum.

Vanuit de biofysica is bekend dat alle chemische processen in het lichaam geleid worden door elektromagnetische trillingen. Ziekteprocessen beginnen met verkeerde, disharmonische trillingen, die de chemische processen verkeerd aansturen.

Door gedurende een bepaalde tijd de juiste frequenties aan te bieden aan het lichaam, zal de verstoorde frequentie in het lichaam gelijk gaat lopen aan de frequentie die je aanbiedt (entrainment). Je lichaam past de verstoorde frequentie aan aan het optimale signaal en reset zichzelf als het ware. Het lichaam pakt de optimale frequentie op en komt terug in balans waardoor het zelfherstellend vermogen wordt geactiveerd.

Bij healing methodes zoals Reiki, Buqi en Quantum Touch leren de beoefenaars de vibratie van hun handen tot een zeer hoge frequentie op te voeren. Wanneer zij dan hun handen in de nabijheid brengen van iemand die pijn heeft, zal het lichaam van de cliënt, als een gelijkgestemd circuit, resonantie en entrainment vertonen ten opzichte van de handen van de beoefenaar. 

Blijf bij jezelf

Een zin die ik heel vaak herhaal in mijn praktijk en mijn privé leven. Bij jezelf blijven, in je eigen energie, in je eigen ruimte is de beste bescherming die je kunt hebben tegen alle dingen in het leven.

Vanuit je eigen plek en energie, vanuit je ware zelf, kun je het leven bekijken voor wat het is. Hoef je jezelf niet te voegen naar de verhalen of verwachtingen van anderen. Als je jezelf laat lenen om door de gekleurde bril van de ander te kijken verlies je de blik op de werkelijkheid en ga je vanzelf keuzes maken die niet bij jou passen of horen.

Hoe meer je je richt op wat de ander van jou verwacht of wil zien, hoe meer je jezelf verliest. Dan stap je van leven naar overleven.

Sommige dingen zijn niet te veranderen, kun je alleen aanvaarden. Al zou je hemel en aarde in jezelf bewegen, dan nog komt er geen verandering behalve dat je jezelf volledig verliest.

Je hoeft niet te voldoen aan andermans verwachting, je hoeft jezelf niet voorbij te lopen om door de ander aanvaard of gewaardeerd te worden. Je waarde is immers niet afhankelijk van de waardering van anderen. Je waarde is wie je bent los van anderen.

Neem je ruimte in, weet waar je grenzen liggen, wanneer je “NEE” mag of moet zeggen. Blijf trouw aan wie je bent zonder schuld of schaamte. Leef je eigen leven.

Blijf bij jezelf. Altijd.

De Reiki cursussen kunnen je helpen in je eigen energie te blijven, je ruimte in te nemen en je grenzen te herkennen en erkennen. Check de agenda voor het aanbod.

een mooie winter oefening

Nog maar een week tot de Kerst en nog maar drie dagen tot de winter start, en wat hoor ik het meest om me heen?

Druk, druk, druk. Moeilijk, moeilijk, moeilijk…. Dat is de algemene trend van het bewustzijn van mensen over hun eigen leven. Wat als je alleen maar hoeft te zijn?

Naar wie je ook luistert, welk leven iemand ook heeft, we hebben het allemaal moeilijk. De een omdat het werk en gezinsleven moeilijk te combineren zijn, de ander heeft moeite met het single zijn. Sommige mensen voelen zich overweldigd door te veel aandacht van anderen, anderen snakken om gezien te worden. Eigenlijk zijn maar weinig mensen tevreden met hun leven

En daarbij zijn we de ene dag of periode niet hetzelfde als de andere dag of periode.

We waren als kleuter een totaal ander persoon dan we vandaag zijn. En toch lijken we onszelf te bekijken als dezelfde persoon in alle fasen van het leven. Dichten we onszelf een beeld toe van wie we zijn op basis van onze levenslijn.

Wat als we niet zijn wat we denken te zijn? Wat als we gewoon maar hoeven te zijn zonder oordeel of verwachting. Wat als we onze verhalen eens laten voor wat ze zijn   en alleen maar naar onszelf kijken in het hier en nu. Wie ben je dan?

 

Sta eens stil bij jezelf. Maak 10 minuten per dag vrij om naar jezelf te kijken.

Vraag jezelf eens af waar je dankbaar voor bent. Benoem alle dingen uit je dag die je dankbaar maken dat je leeft, dat je er bent. En doe dat elke dag voor je gehele leven.

Sluit de dag af met het benoemen wat er goed ging, wat er mooi was, waar je blij van werd. We gaan zo snel voorbij aan alles wat goed voelt, wat ons gelukkig maakt; We besteden liever aandacht aan alles wat niet goed gaat of niet goed voelt. We saboteren hiermee ons eigen geluk.

En maak het ook niet te groot of te ingewikkeld (ook daar zijn we met zijn allen erg goed in).

Hieronder een lijstje van mezelf:

Dingen waar ik dankbaar voor ben vandaag:

  • De glimlach van mijn vriendin
  • Het geluk van mijn zoon
  • De liefde van mijn partner
  • De prachtige kerstboom in mijn kamer
  • De rust die ik voelde toen ik naar de prachtige lucht keek
  • Heerlijk eten
  • Het fijne gezelschap van vrienden
  • De kans om te doen waar mijn hartje van gaat kloppen
  • De vriendelijkheid van winkelpersoneel
  • Het slappe lach moment met een wildvreemde vandaag

En ik kan er zo nog minstens honderd benoemen. We nemen de mooie, leuke, lieve, warme en gezellige momenten nogal eens voor lief.

Geluk ligt niet buiten je, het geluk zit al in je.

Gun jezelf de tijd en de mogelijkheid wat meer bewust te worden van jezelf en je leven. Je hoeft het niet te verdienen, je bent het al.

Warme groet en een fijne oefening gewenst,

Praktijk Reiju Tai
Marie-José Arts

Bewegen in tijd en dimensie

In mijn vorige blog schreef ik over de herfst, een tijd van loslaten. Ik schreef over het feit dat mijn volwassen kinderen nu het ouderlijk huis hebben verlaten en hun eigen ruimte hebben ingenomen in de wereld. Dus na het helpen verhuizen, kwam ook het opruimen. Allerlei speelgoed, kleding, knutsels en schoolspullen van de kinderen zijn door mijn handen gegaan en ook foto’s van alle levensfasen. 

Herinneringen en emoties zijn op de gevoelige plaat vastgelegd en in boeken geplakt en voeren me door allerlei tijdlijnen en dimensies. Ik zie de kinderen in deze fotoverhalen groeien en veranderen, maar ook mezelf. Ik zie mensen op deze foto’s die niet meer onder ons zijn en mensen die geen deel meer uitmaken van mijn leven. De foto’s van mijzelf als moeder laten mij heel duidelijk diverse dimensies van mezelf zien, niet alleen verandering in uiterlijk, maar vooral ook verandering in innerlijk.

Allerlei tijdlijnen komen voorbij en allerlei dimensies; Van overleven naar leven en vice versa, van zacht naar hard en vice versa, van overgave en genot tot geduldig wachten tot het tij keert. Van mezelf klein maken tot mijn ruimte innemend. Van diep verdriet tot grote vreugde. Ik ben niet meer de persoon die ik daar was, zoals ook de foto’s laten zien dat ik daar niet meer ben die ik op een foto van een jaar eerder was. En zo hoort het ook, in beweging blijvend, lerend en groeiend om zo een steeds betere versie van mezelf te kunnen zijn.

We kunnen niet in het verleden leven, we kunnen fouten niet meer ongedaan maken, we kunnen uitgesproken woorden niet meer terugnemen, we kunnen niet vasthouden aan mensen of omstandigheden. Deze informatie dragen we wel met ons mee, ons lichaam vergeet helemaal niets, maar mogen we ook weer loslaten.

Dit reisje door het verleden laat me zien wat ik heb geleerd, hoe ik ben gegroeid en hoe ik door niet vast te houden aan het verleden verder kan groeien. Hoe ik letterlijk en figuurlijk meer ruimte in kan gaan nemen, meer voor mezelf kan gaan staan en meer nog mag gaan ontdekken van en over mezelf. Alles is in beweging, altijd en overal. Het enige dat ik hoef te doen is meebewegen en met liefde het verleden te omarmen. Dat verleden heeft me gevormd tot wie ik nu ben en daar kan ik prima mee leven.

Omarm het verleden met liefde. Of het nu een goed of slecht verhaal was, het heeft je gevormd en gebracht tot waar je nu bent. 

De herfst - een tijd van loslaten

De herfst is een tijd van loslaten. Jezelf vrij maken van alles wat je niet meer dient. De onstuimigheid van de herfst komt overeen met de onstuimigheid van je geest in deze tijd van het jaar. De zonnige lange avonden zijn voorbij, buiten wordt het natter en kouder. We gaan meer naar binnen, letterlijk en figuurlijk. We zijn ook meer alleen of in beperkt gezelschap.

Ik ben zelf aan het opruimen geslagen; Mijn handen gaan letterlijk door de spullen in mijn huis. Wat is nog passend en wat niet meer. Ik ga ook door mijn kledingkast: wat past nog wel en wat past niet meer.

Omdat de kinderen uit huis zijn passeren heel wat oude herinneringen mijn handen. Verkleedkleren van de kindertijd, verkleedkleren voor de thema feestjes bij de studie, tekeningen waarin ik de allerliefste ben en schrijven uit de puberteit waarin ik de meest vreselijke ben. Foto’s van alle levensfasen. Herinneringen en emoties. Zij zijn hun eigen leven begonnen, hebben de blaadjes van hun jeugd laten vallen. En hier zit ik dan met door hen achtergelaten herinneringen en ballast.

En terwijl mijn handen door alle spullen en kleding gaan, en de spullen en kleding door mijn handen, komen herinneringen boven en laat ik ook op emotioneel gebied van alles los. Zuiver ik mijn hoofd en hart van gevoelens en sentimenten die niet meer passen, die mij mezelf te veel laten aanpassen of die me mijn pas laten inhouden. Ik besef dat ik het niet meer passend wil maken; Het past of het past niet. En net als met alle spullen die ik opruim of inruim, doe ik dat ook met mijn eigen leven.

Want hoe vaak en hoe lang heb ik me klein gehouden, heb ik me aangepast aan de levensfasen van mijn kinderen, aan hun behoeften, hun noden, hun groei en fasen. Met liefde liet ik mijn eigen behoeften en wensen, rust en ruimte varen om die van hun ruimte te geven, te financieren of op andere wijzen te ondersteunen. Te vaak en te veel heb ik mezelf opzij gezet om de ander de ruimte te geven, terwijl de ander geen ruimte had voor mij. Juist nu ze op zichzelf zijn gaan wonen en hun eigen plek in de wereld in gaan nemen, laten ze me zien hoe weinig ruimte ik nam voor mezelf; letterlijk, want de zolder en garage staan vol met spullen die niet van mij zijn en met gemak achtergelaten.

Tijd om ruimte te creeren. Tijd om op te ruimen. Tijd om het huis en mijn hart te zuiveren van rommel en overbodigheden, van onprettige gevoelens. Het klopt of het klopt niet. Het past of het past niet. En als het klopt en als het past dan is niets verlies en alles winst, dan is er meer ruimte om te verdiepen in mijzelf en opnieuw te ontdekken wie ik altijd al was. Ouders geven, kinderen nemen. Mijn kinderen zijn volwassen nu, zijn uitgevlogen en nemen hun eigen ruimte in de wereld in. Tijd voor mijn eigen expansie. Het mag groter, vrijer en dicht bij mezelf.

Mijn blaadjes verkleuren al en ik laat al heel wat blaadjes vallen. Synchroon met de herfst en synchroon met mijn levensfase. In liefde naar mezelf en met liefde naar mijn kinderen.

Grenzen stellen

Mensen die mij al langer kennen weten dat ik Reiki zie als een levenswijze; Het helen met de handen is een bijkomend voordeel. De Reiki principes maken daar een groot deel van uit, zij vormen de basis.

In mijn lessen blijf ik eindeloos herhalen dat je je ruimte inneemt en je je grenzen herkent en erkent.

 

Waarom roep ik dit eindeloos?

 

Grenzen stellen is de beste vorm van zelfzorg. Als we geen grenzen stellen verliezen we alles.

Niet alleen grenzen met familie en vrienden (hoewel dat in deze tijd van het jaar wel heel actueel is), maar grenzen voelen en stellen over de hele linie van je leven. Als je eerlijk naar jezelf en je leven kijkt, zul je ontdekken dat een aantal van je persoonlijke relaties behoorlijk uitdagend zijn, waardoor je (te) vaak over je eigen grenzen heengaat.  Dit inzicht kan je helpen om beter voor jezelf te gaan zorgen, door je eigen grenzen helder te krijgen en helder te kunnen stellen.

Dat klinkt heel eenvoudig, maar soms ontstaat er schuldgevoel rond het stellen van grenzen of noemen anderen je egoïstisch als je een grens stelt. Vaak ontstaat daardoor toch zelftwijfel of schuldgevoel. Er is een duidelijk verschil tussen egoïsme en egocentrisme. Zelfzorg valt onder gezond egoïsme. Je herkent je eigen beperkingen en kunt daardoor paal en perk stellen aan jezelf om gezond en gelukkig te blijven. ‘NEE zeggen’ is niet altijd nee zeggen tegen een ander; “NEE zeggen” kan ook zijn naar je eigen neiging om maar te blijven geven, zelfs als er niets meer te geven is. Delen doe je uit overvloed en niet uit tekorten. Een ander helpen of tegemoetkomen mag niet ten koste gaan van je eigen gezondheid en geluk.

Grenzen stellen, NEE zeggen doe je dus vooral voor jezelf. Mensen met een Reiki graad kunnen zichzelf hierin met de dagelijkse ZelfReiki niet alleen sterk ondersteunen om de eigen grenzen te herkennen en erkennen, maar vooral ook om ze te handhaven.

Dagelijkse ZelfReiki / ZelfZorg biedt stabiliteit. Een prachtige tool tot gezonder leven en een beter zelfbehoud.

Reiju Tai biedt Reiki cursussen en verdiepingscursussen aan door het hele jaar. Volg de agenda of schrijf je in op de Nieuwsbrief.

Ik wens je een goede ZelfZorg.

 

 

Kennismaken met de energie via Reiki

Als we in de energetische therapieën spreken over dimensies is de meest gemaakte fout dat mensen denken dat dimensies zich buiten onszelf bevinden. Niets is minder waar.

De dimensies bevinden zich in jezelf.

 

 

Jijzelf staat centraal.

 

 

Energie is beweging, energie stopt nooit, maar gaat van de ene vorm in de andere over. Wij zijn energie en worden door energie omringd. Om de energie van onszelf te kunnen voelen alsook de verbinding van onze energie met de energieën om ons heen, is er gronding nodig. Je overgeven aan de energie van de aarde.

 

Dat overgeven is voor de meeste mensen nogal “een dingetje”.  We houden graag de controle over wat er gebeurt, we willen graag met ons hoofd de regie hebben. We willen grijpen en bezitten.

 

Herhalende zinnen in mijn lessen zijn en blijven: Ik ben – Wij zijn – Het is

 

Je overgeven aan de aardse opwaartse energie betekent dat je jezelf niet meer schrap hoeft te zetten, dat je je mag overgeven aan het gewoon zijn. Het gewoon zijn kun je ook vertalen naar het leven in de eerste dimensie. Daar hoef je niets voor te doen, daarvoor hoef je alleen maar te zijn. En aangezien je al op aarde bent, zou het eenvoudig moeten zijn je in deze staat te ontspannen. Actie vergt inspanning, rust vergt overgave. Oefening om te aarden, te gronden zijn gericht op ‘het zijn’.

 

Als je je over kunt geven aan het zijn, kun je ook je ruimte in gaan nemen. In de psychologie noemen we dit onze persoonlijke ruimte, ook wel aura genoemd. Deze ruimte is de expansie van onszelf en geeft ons ook de vrijheid om toe te geven aan onze instincten. De oerdrift van seksualiteit en agressie. Het volgen van onze lusten, onze interne driften. Voeding, veiligheid en voortplanting vallen onder het leven in de tweede dimensie.

 

De derde dimensie stelt ons in staat om macht en onmacht te ervaren. We gaan over tot actie, maken fouten en leren ervan. We zoeken mensen om ons heen om deze interactie mee te kunnen hebben (familie/vrienden/collega’s/sport of hobby genoten).

 

De vierde dimensie is de dimensie van het hart, van het voelen. Jezelf ontwikkelen in je gevoel, in je intuitie, de verdieping in jezelf (zelfkennis=spiritualiteit), je normen en waarden ontdekken. Ofwel jezelf ontwikkelen tot wie je wil zijn in de wereld en in verbinding met anderen. Jezelf als sociaal wezen. Oefeningen in de meditatie en mindfulness gaan over de verbinding met het zelf. Je bent je bewust van jezelf en anderen.

 

De vijfde dimensie heeft met verbinding en met waarde te maken .je eigenwaarde, de waarde van de aarde, de waarde van je medemens. Ofwel de verbinding met jezelf en alles om je heen, niet alleen verbinding met mensen, maar echt alles dat op aarde bestaat. Door deze verbinding komt er ook een begrijpen, een weten dat alles is zoals het is. Het is geen acceptatie, maar een weten en dat is net even anders. Bij acceptatie verzet je je nog, er is nog geen begrijpen, slechts accepteren. Dat is al een hele goede stap in het verhoogde bewustzijn, deze hoort bij de vierde dimensie. Het kan zijn dat je nog in illusies leeft en de werkelijkheid moeilijk kan aanvaarden.

 

In de vijfde dimensie zie je dat het één niet losstaat van het ander, dat er eenheid is in alles. Je wordt je bewust van het universele bewustzijn. Je bent gewetensvol en sympathiek. Je kunt kijken vanuit overzicht, losgekoppeld van je ego. Je hebt overzicht. Je neemt de verantwoordelijkheid voor het zelf. Je gaat voorbij aan de slachtofferrol. Je aanvaard jezelf als jezelf met al je goede en slechte eigenschappen. Je bent communicatief en expressief.
De vijf zintuigen zijn sterk ontwikkeld en daar wordt ook mee gewerkt. Het helderzien, – voelen, – horen, het afstemmen op, is niet meer iets bijzonders, maar wordt als vanzelfsprekend geïntegreerd in het dagelijks leven. Zonder te oordelen wordt elk mens in zijn of haar waarde gelaten, wordt elk wezen op aarde gekoesterd en gerespecteerd. In de 5e dimensie is er eenheid. De illusie dat alles afgescheiden is vervalt. Het aspect wat in de vijfde dimensie naar voren komt is éénheidsbewustzijn. Dat wordt ook wel non-dualiteit genoemd.

Je staat in verbinding met je innerlijk weten ofwel intuitie.

 

In de zesde dimensie richt je je ook op de onzichtbare energie. Energie die je niet ziet, maar wel waarneemt. Ofwel men neemt het onzichtbare waar. Je leeft vanuit de ziel, je hebt contact met je eigen ziel en die van anderen. Op zielsniveau leven en tegelijkertijd met alles dat in de andere vijf dimensies aanwezig is. Weten dat er geen tijd en geen plaats bestaat. Dus niet geloven of accepteren, maar dit ook weten en ervaren. Hier kun jij jezelf vormgeven in vrijheid van keuze en vrijheid van energie. Je staat in verbinding met je innerlijk weten, je ziel en de universele energie

 

De zevende dimensie gaat naar een nog hogere energie: het kosmisch bewustzijn. Dit zijn de mensen die weten dat er geen grenzen bestaan. Niet in zichzelf of in anderen en in het hele Universum. Je maakt je los van tijd en plaats en ruimte. Je kunt goed bij je eigen informatie komen, je bent een goed geaard persoon. Je bent in staat alle niveaus van de mens, van alles, tot één geheel te verbinden: fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel. Het pure weten. Je geniet van aardse zaken, maar weet het materiële te relativeren. Je hebt contact met de kosmos, het universele, het Goddelijke. Je straalt rust uit. Je bent je bewust dat alle bestaan zinvol is. Je ervaart een innerlijke vrede en het gevoel van heelzijn. Leven vanuit de zevende dimensie is geen gedachte hebben, slechts leegte en waarnemen. Het is volkomen in harmonie zijn met alles dat bestaat! Reiki is het leven naar de universele energie. Je beweegt mee met het leven zonder jezelf daarin te verliezen. Je blijft centraal staan in je eigen zijn en neemt het leven zoals het komt en zoals het is.

 

Nog even de herhaling in het kort:

 

Eerste dimensie           op aarde zijn

Tweede dimensie        ruimte innemen

Derde dimensie            in actie komen

Vierde dimensie           voelen

Vijfde dimensie            verbinden

Zesde dimensie            vergroten

Zevende dimensie       bewustzijn

 

Het mooie van de Reiki cursussen is dat je je steeds bewuster wordt van jezelf, van je eerste zeven dimensies, waardoor je meer gronding vindt in het leven, meer je ruimte in durft te nemen, grenzen aan kunt geven, dichter bij je gevoel kunt komen, meer verbinding met anderen kunt ervaren, meer verbinding met je omgeving kunt ervaren, het grotere geheel kunt zien en vanuit daar bewuster kunt kiezen en creëren.

 

Eigenlijk kun je de Reiki cursussen verbinden aan deze 7 dimensies. Je start Reiki I vanuit de derde dimensie. Reiki I laat je voelen wie je bent en je verbinden met jezelf. Reiki II vergroot dit voelen en verbinden naar anderen. Reiki 3a brengt het bewustzijn en de aanvaarding van jezelf. Je bemeestert jezelf. Met Reiki 3b ga je de overeenkomst aan deze kennis te gaan delen met anderen.

 

Interesse in Reiki cursussen? Neem contact op of check de agenda: Agenda | Van ervaring naar inzicht | Reiju Tai (reiju-tai.nl)

 

Rouw is AU!

Verdriet is meedogenloos en pijnlijk. Rouw ontstaat niet alleen bij het overlijden van een geliefde of vriend; rouwen doe je ook na een echtscheiding en als relaties uit elkaar vallen. Ook als je kansen aan je voorbij ziet gaan of je baan verliest of je je dromen moet opgeven, dan rouw je. Als je ernstig ziek wordt of langdurig chronisch ziek bent met geen uitzicht op verbetering, dan rouw je om het verlies van gezondheid en een levenswijze. Rouw is AU.

Toch is er voor rouw maar weinig begrip in de samenleving. Rouw maakt je kwetsbaar, machteloos. Rouw laat je zoeken naar antwoorden, naar een verlossing van de pijn als is het maar voor even. Rouw maakt dat je je verzwakt voelt, onzeker, ongegrond en angstig.

Rouw is ook fysiek. Je fysiologie is anders dan wanneer je gelukkig en tevreden bent. Het lijf meldt zich, je energie level gaat omlaag.

Ook in mijn praktijk kom ik veel in aanraking met rouw.

Een toevoeging aan de de pijn van rouw is het onbegrip en soms zelfs agressie van de buitenwereld. Deze buitenwereld betreft vaak familieleden die het maar moeilijk vinden om te horen over de fysieke en mentale pijn van de rouwende. Die de vermoeidheid, het gebrek aan energie nogal snel uitleggen als luiheid of het vragen om aandacht. Of zij beschuldigen de rouwende van egoisme of manipulatie. Ook zijn er familieleden die hun eigen ongemak plaatsen boven de rouw van deze persoon.

Ook in mijn eigen beroepsgroep hoor ik de lichaam-geest reactie van rouw uitgelegd worden als een ‘onverwerkt trauma uit de jeugd’ of ‘het loslaten van opgekropte emoties’. Er wordt zelfs geopperd dat deze omstandigheid je laat zien dat’ je nu eindelijk eens aan jezelf mag gaan werken’. Dan ervaar ik toch een sterke plaatsvervangende schaamte. Ik ben de eerste die naar de psychosomatiek van een klacht gaat kijken, maar in geval van rouw is dit totaal ongepast.

Rouw is geen ziekte, rouw is geen mentaal probleem. Rouw is therapeutisch ook niet op te lossen. Rouw is iets dat je dient te eren; de rouwende heeft behoefte aan zachtheid, begrip, een luisterend oor, het gevoel er niet alleen voor te staan. Rouw mag in de therapie centraal staan, zonder te zoeken naar een oplossing.

De pijn van rouw is niet therapeutisch weg te krijgen, de pijn van rouw is levenslang. Deze pijn kan therapeutisch behandeld worden door de rouwende te bekrachtigen dat hij of zij de pijn kan (gaan leren) dragen. Sterk genoeg is om het een plekje te geven.

Zoals Tim Lawrence zei: “Sommige dingen in het leven kunnen niet worden opgelost. Ze kunnen alleen gedragen worden.”

Durf rouw toe te laten in het leven, jouw rouw of die van een ander. Weglopen van pijn is geen optie, weglopen van de pijn van een ander maakt de pijn voor de rouwende alleen maar groter en jouw angst voor pijn zal groeien.

Sommige dingen in het leven kunnen alleen maar omarmd worden of je dat nu prettig vind of niet.

 


Familie – een gedwongen verhouding

Als we alle kerstfilms mogen geloven, de Amerikaanse mythes en idealen, waar we veelvuldig mee worden overspoeld, dan zou familie een onlosmakelijke band moeten zijn. Mensen die onvoorwaardelijk van je houden en er voor je zijn als je ze nodig hebt.

“De familie als hoeksteen van de samenleving” is een wat meer Nederlandse uitdrukking. Maar wat wordt daar nu eigenlijk mee bedoeld?

Maar weinig mensen weten waar de uitdrukking ‘het gezin is de hoeksteen van de samenleving’ vandaan komt. In de 14de en 15de eeuw werd het gezin in gebieden met een razendsnelle verstedelijking gepromoot als cement van de nieuwe maatschappij. Als model daarvoor diende de Heilige Familie: de vrome Jozef, moeder Maria en het gezellige jongetje Jezus. Hun deugdzame en liefderijke omgang met elkaar diende als voorbeeld voor een nieuwe, burgerlijke moraal. Hand in hand hiermee werden volksprenten gemaakt over bij uitstek onheilige gezinnen. Deze dienden als waarschuwing. Ordinaire, chaotische, egocentrische, overspelige, agressieve of veel te sukkelige huwelijkspartners krijgen kinderen die voor het leven het rechte spoor bijster zijn.


Vanuit de vertrouwelijke gesprekken in mijn praktijk weet ik dat veel mensen worstelen met hetzelfde concept. Het ideaaltypisch denken rond het thema familie maakt dat we er eigenlijk niets negatiefs over mogen zeggen, denken of voelen. Er schuldgevoel ontstaat en zelftwijfel als we dat wel doen. Er zijn velen die worstelen met hun vader, moeder, broer of zus. Die moed moeten verzamelen om weer naar het zoveelste familie diner of feestje te moeten. Die meerdere keren tot 10 moeten tellen en zichzelf voor moeten houden dat er na het verplichte familie samenzijn weer de ruimte ontstaat om gewoon jezelf te zijn. Die op eieren lopen, op hun tenen lopen of op hun tong bijten in de familie omgang. Met name rond de feestmaanden wordt er een toename in stress ervaren omdat er weer aan een verplichting moet worden voldaan, weer een toneelstukje moeten worden gaan opgevoerd.

En dat allemaal om tegemoet te komen aan dat ideaalbeeld van familie, om het heilige huisje dat familie heet niet te verstoren. Niemand wil de uitzondering zijn, niemand het mikpunt van de agressie die vrijkomt als je dit benoemt of probeert je er aan te onttrekken.
En misschien ontstaat er juist zoveel agressie rond dit onderwerp omdat iedereen zich hier eigenlijk wel aan wil onttrekken…. of misschien de angst heeft dat zijn of haar familie zich aan hem of haar onttrekt. Daarom lopen we op onze tenen en bijten we op onze tong; allemaal om aan het ideaalbeeld naar buiten te voldoen.

We worden dus steeds slimmer in het ontwijken van het onderwerp of het ontwijken van de situatie. We gaan ook met zijn allen steeds vaker op vakantie met Pasen en Kerst met ons eigen gezin (met of zonder kinderen) om de familiestress te ontlopen. Met de drukke agenda’s van nu kunnen we ook studie, werk of andere niet te ontkomen verplichtingen aanvoeren om ons vrij te kunnen kletsen van de ideale familie samenkomsten. En toch blijven we met z’n allen vasthouden aan het ideaalconcept “familie” en beoordelen en veroordelen we anderen die niet aan het ideaalplaatje voldoen.

Zo zetten we dit ideaalbeeld ook door naar onze eigen gezinnen. Onze partner en onze kinderen. Ons eigen gezin wordt dan ons ideaal. Vele huwelijken eindigen echter in een scheiding en laat de kinderen buiten het ideaalbeeld vallen. Omgangsregelingen, nieuwe partners, kinderen van de nieuwe partner, nieuwe woonsituatie, nieuwe woonomgeving, nieuwe regels en omstandigheden. En dat niet bij één ouder, maar vaak bij beide ouders.

Waarom blijven we dan vasthouden aan het ideaalbeeld van familie en gezin?

Ik begrijp de verwarring bij velen. Nog extra omdat in vele gevallen geen rust komt na de scheiding. De druk van de buitenwereld dat je aan het ideaalbeeld moet voldoen, leidt tot de vraag van velen: “Wat is familie dan?” Juist een terechte vraag na een scheiding. Grootouders, schoonouders, zwagers en schoonzussen, neven en nichten die niet meer op bezoek komen of je uitnodigen. Die je dwingen tot het ideaalbeeld van die familie en je aanspreken en behandelen op een wijze waarbij je per definitie in de verdediging wordt geduwd. Of families die nooit meer iets van zich laten horen. Natuurlijk leidt dat tot een verward zelfbeeld. Als mensen je alleen kunnen benaderen vanuit dat heilige huisje van familie en geen openheid bieden tot een ander perspectief dan ga je je vanzelf de uitzondering voelen. Degene die niet meeloopt in de pas.

Er zijn een heleboel redenen te verzinnen waarom kinderen geen contact wensen met hun ouder of ouders, met hun familie, buiten dat ideaaltypisch denken: mishandeling en geweld, misbruik, verraad, een kind benadelen t.a.v. andere kinderen, verslaving, aanhoudend conflict tussen ouders na scheiding. Dan is het sociaal acceptabel dat een kind (of een ouder) kiest voor een stille weg van vermijding en uitdoving van contact als enig haalbare manier om met elkaar om te gaan omwille van de eigen gemoedsrust en leefbaarheid.

Ook misverstanden, een ander perspectief hebben op gebeurtenissen, andere keuzes maken in het leven, verschillende gevoeligheid aan een incident, een indruk van er niet bij horen of van te veel bemoeizorg, een nieuwe partner die niet ‘klikt’ met de familie, een andere levensbeschouwing hebben en er zijn vast nog meer redenen te bedenken die buiten het ideaaltypisch denken vallen.

Als jij iemand bent die in een familie leeft waar onvoorwaardelijke liefde en acceptatie altijd aanwezig is, proficiat! Je hebt aan het ideaalbeeld voldaan. Maar misschien wil je juist daarom open naar anderen kijken, open naar anderen luisteren en je liefde en acceptatie zonder de aangeleerde kaders toepassen op de mensen die je ontmoet. Stel open vragen, zoals: “Hoe is het met je?” “Ben je gelukkig?” “Ben je tevreden?” “Kan ik je ergens mee helpen?”

Te veel mensen blijven oordelen en veroordelen vanuit aangeleerde ideaaltypen, zijn niet open-minded en zeker niet open-hearted. Denk dan eens na of jij wel eerlijk bent naar jezelf? Ben je er zeker van dat je je benadering naar een ander baseert op oprechte belangstelling? Of doe je dat meer vanuit je eigen angsten? Zoals de angst het contact met je kinderen te verliezen? Of angst voor de veroordeling van anderen als je geen contact meer hebt met familie? Blijf je op je tenen lopen? Blijf je op je tong bijten? Blijf je liegen tegen jezelf?

Als er geen openheid kan zijn in gesprek naar elkaar, als je de ander de ruimte niet kunt geven, dan is er geen sprake van oprechte belangstelling, dan ben je gevallen voor het dogma “het gezin als hoeksteen van de samenleving”.

In onze hectische maatschappij zijn de meeste mensen vooral druk in hun hoofd. Denken, overdenken, analyseren, over analyseren. Van takenlijsten, toekomstdromen, dagdromen, beren op de weg zien, het verleden herbeleven…. Noem het maar op. Dat hoofd staat geen seconde stil en staat onze beleving van rust danig in de weg.


Wanneer we ontdekken dat dit niet is wat we willen, dat dit ons geen heil brengt, gaan we op zoek naar een betere methode. De weg naar binnen, het ontdekken wat je nu echt wil, wie je nu echt bent, wat jouw persoonlijke waarden en normen zijn, is dan de eerstvolgende weg. (Spiritualiteit is immers niets meer dan zelfkennis.)

Door in het hoofd te blijven, onze energie naar boven te brengen naar het denken, gaan we voorbij aan de gronding. Alles start bij je voeten op de aarde. Bewust landen in het hier en nu.
Een goede gronding ondersteunt je skelet in de juiste stapeling waardoor je steviger en evenwichtiger staat. Gronding vermindert chronische pijn, vermindert stress en angst, helpt ontstekingen te verminderen, laat je bloeddruk dalen, verbetert je bloedsomloop. Koude handen en koude voeten zijn al een sterk signaal dat je onvoldoende bent gegrond. Ook hoofdpijn vermindert of verdwijnt bij een goede gronding. Gronding helpt je meer energie te ervaren, beter te slapen en je minder licht in je hoofd te voelen. Gronding werkt helend. Hoe dieper de gronding hoe meer heling. Hoe dieper de gronding hoe beter de energieverdeling in je lichaam. Je voelt je sterk, evenwichtig, energieker en gezonder.


Alleen al een goede gronding maakt dat je de ruis van buitenaf de ruis van buitenaf kunt laten zijn en je er niet meer door laat meevoeren of leiden. Alleen goede gronding al, brengt je dichter bij jezelf, maakt dat je het leven als plezieriger en energieker ervaart.

Scroll naar boven